Ajuus!

Zo. Ik ben er klaar mee. Ik stop met bloggen. Op blogger a.k.a. blogspot welteverstaan. Vanaf nu ben ik op wordpress te vinden onder mijn echte nickname. Waarom? Omdat ik nu eenmaal Boarderbabe ben, en niet BoardRbabe. En omdat wordpress net wat fijner werkt dan blogger.

Waar, vraag je? Hier dus: boarderbabe.wordpress.com.

Ga je mee?

DutchCowBoarderbabe: hoe bruut is dat?

Donderdagavond 14 mei. Ik vermaak me kostelijk met twitteren over het Songfestival. Plots krijg ik een persoonlijk berichtje van een twittervriendinnetje binnen. Of ik ergens blog of schrijf. En of ik het misschien leuk zou vinden om het team met blogchicks van DutchCowgirls te versterken. Euh... ja dus!

Boksen met boarderbabe?

Wie durft?
lori-lisa.mybrute.com

Pokenprooi

Poken is hot. Als internetnerd slash gadgetfreak wil ik het liefst vrolijk meedoen aan deze hype. De zin of onzin van het digitale visitekaartje staat niet ter discussie. Wel met wie ik dan zou willen poken.

Ondeugdelijk voorstel
Als ik heel eerlijk ben, weet ik niet met wie ik allerliefste wil poken. Voor de hand ligt een invloedrijk persoon als JP, Prinses Maxima of, waarom ook niet, Barack Obama. Ik vrees echter dat de premier me een preek geeft over normen en waarden, Max mij influistert dat ze van Wim-Lex niet meer (pardon?) met vrouwen mag zoenen en Barack na een vriendschappelijke maar net iets te harde stomp op mijn schouder grapt dat hij al druk bezig is de Amerikaanse economie te poken. Dan heb ik bij minister Verhagen waarschijnlijk de minste kans beticht te worden van een ondeugdelijk voorstel. Maar nee, eigenlijk interesseert het msn-adres van de twimister me bar weinig.

Pokies eerste reis
Met wie poken ik dan wel? Uiteraard high four ik even met de early adopters in het bedrijf waar ik werk, en ook met een select groepje oud-collega’s die in het bezit zijn van zo’n schattig panda- of alienpoppetje. Dat is alleen maar voor de leuk, want ik heb natuurlijk al toegang tot hun diepste geheimen via twitter, msn, linkedin en hyves. ‘Pokie’ reist over twee weken ook gezellig mee naar het Franse wintersportdorp Flaine. Mijn netwerk van snowboarders behoeft nog wat uitbreiding en ik ontmoet tijdens het après-skiën vast een aantal Zwitserse boarders die uiteraard allemaal zo’n hip usb-stickie aan hun broek hebben gegespt.

Stiekem…
Maar er moet toch iemand zijn naar wie ik echt nieuwsgierig ben? Ja. Ik ben er uit! Het liefst pokent mijn Pokie met het guitige vosje die ik (bijna) iedere dinsdagavond in de trein van kwart over zes tussen Amsterdam en Haarlem vrolijk aan een tas zie bungelen. Stiekem, dat wel! Misschien schiet de naam van die leuke jongen, die ik toch echt ergens van ken maar aan wie ik dat iedere keer niet durf te vragen, me dan te binnen…

Toch leuk! Met dit verhaaltje heb ik de poken echt gewonnen op Contentgirls.nl.

Met stip op één?

Sinds eind november 2008 twitter ik. En, ik moet zeggen, met veel plezier. Wel merk ik dat ik daardoor minder blog. Want - als ik het korter weet te houden dan 140 tekens - kan ik al mijn hersenspinsels immers al kwijt op twitter. Boarderbabes hyvespagina is sinds de oprichting van mijn twitteraccount ook wat vastgeroest, net als msn trouwens. Het is namelijk veel leuker om en plein public te reageren op @nderen. Sommige twittervriendjes zijn bekenden. Die leer ik vaak op een heel andere manier kennen. Anderen heb ik nog nooit ontmoet. Maar ik weet misschien wel meer, of in ieder geval andere dingen van hen dan hun eigen vrienden.

Sinds een paar dagen is er een echte Advance Twittergids. Leuk voor de interne competitie binnen het bedrijf waar ik werk. Momenteel bungel ik nog ergens onderaan, maar 't is de bedoeling dat ik straks met stip op één kom te staan. Alle hulp, tips en cheets zijn welkom op twitter/boarderbabe.

Reist in stijl

De 2e klasse in de trein had vanmiddag wel heel veel weg van de kippetjesvrachtwagen die ik samen met @kimipedia vaak langs Moviq zag rijden. Daarnaast, volgens mijn Chinese horoscoop ben ik een haan, dus dan mag ik bij zulke drukte toch wel 1e klasse reizen?

Oppasdienst

Pap en mam zijn een weekje op vakantie op de Weissensee. En hoewel Rufus dol is op sneeuw en ijs, kan hij natuurlijk niet mee. Ik had vandaag oppasdienst. Samen haalden we oude herinneringen op bij de hertjes in Bloemendaal.

Enorm zin in...

*Nog meer bier. Etentje met Loes was veel te gezellig
*Uitslapen. Kan gelukkig morgen al
*Dat Kim komt eten morgen
*Een knuf van mijn liefje als ik straks thuis ben
*Dat we volgende week weer kunnen schaatsen
*Owja, en natturlijk... BOARDEN!!

Boarderbabe mobiel

Twee weken geleden heb ik mezelf een nieuw cadeautje gedaan. Mijn Samsung G500 vertoonde naar mijn idee net iets te regelmatig kuren (Hallo, hoor je mij? Hallo?), en in mijn nieuwe baan is mobiel internetten toch ook wel handig. De iPhone waar ik ooit zo enthousiast over was is het niet geworden. Nokia klinkt mij - om in boardjargon te spreken - iets te ''Burton'' in de oren (goed spul, maar je betaalt ook fors voor het merk). Wat dan wel? Met Kerst showde mijn neef Marcel zijn nieuwe foon. De Xperia van Sony Ericsson. Een blik op het uitschuifbare qwerty-toetsenbord en ik was verliefd.

Vandaag ontdekte ik dat ik, naast twitteren, msnen, mailen en hyven, vanaf mijn spiksplinternieuwe SE Xperia ook mobiel kan bloggen. Bij deze!

Wat voor type blogger ben ik?

Dat zou ik wel eens willen weten! Contentgirls vond de site Typealyzer die, naar het schijnt, aan de hand van je blog bepaalt wat voor type blogger je bent.

Typealyzer analyseert nu helaas alleen nog maar Zweedse en Engelstalige blogs, maar ze beloven dat ze aan het uitbreiden zijn. Als wij ze nu bedelven met Nederlandse aanvragen, kunnen ze toch niet meer om ons heen?

Cool

Jij ook?

Nooit meer ristretto?

Sjit. Daar ben ik, als echte espresso- en ristrettoliefhebber, natuurlijk niet blij mee. Hebben ik en N. juist dit weekend een dier(en dus milieu)vriendelijk vogelhuisje inclusief vetbolletjes opgehangen in de tuin, krijg je dit...

Proeftijd voorbij

Ja. Ik heb het nu ruim een maandje geprobeerd en vinnut toch wel leuk. Wat? Mijn nieuwe baan? Ja, dat ook. Maar nee, ik heb het nu over twitter. Zeker toen mijn allerliefste collega Martijn D. met de app twhirl op de proppen kwam. Een soort van msn-achtig tooltje waarop je in één oogopslag ziet wat je vrienden bezighoudt, wie jou persoonlijk @twittert en... nog veel meer. (Tussen-P.S. @ de mensen die mij wat beter kennen: Scusi! Ik weet, het is niet boarderbabe-like, maar ik heb het nog niet helemaal uitgeplozen. Waarom niet? Tja... druk hè. Met mijn nieuwe baan.) Da's nog eens een handig ding! Mag de F5-knop ook weer genieten van zijn welverdiende rust.

Owja, followers zijn welkom @twitter.com/boarderbabe (what else?!). Mensen om te followen natuurlijk ook.

What I like: Mijn nieuwe collega's

Champie, Playboy, veel knuffels en heel veel lol!



En met deze gasten zit ik op de kamer (filmpje voor afscheid Roen, die naar Red Urban gaat). Tja...

Vragende ogen

Ik en mijn nichtje Geke schelen nog geen maand in leeftijd, we zijn allebei gezegend met een blonde bos met krullen en als kind waren we net tweelingzusjes.

Toeval of niet, onze leventjes lijken nogal op elkaar. Geke en ik kregen allebei onze eerste baan in januari 2004. Op 9 april 2004 trokken Geke en haar vriend Toon in hun eerste huis, een koopflatje in Den Bosch. Precies 1 week later, op 16 april 2004, verlieten Niels en ik het ouderlijk nest om te gaan samenwonen in ons huurflatje in IJmuiden. En de oplevering van ons spiksplinternieuwe 'grote mensen' huis (4 december 2007) geschiedde 1 dag nadat Toon en Geke de sleutel van hun eerste 'grote mensen' huis kregen.

Afgelopen vrijdag, op 12-12, dag beloofden de oogverblindende bruid Geke en stijlvolle bruidegom Toon elkaar tijdens een intieme en ontroerende ceremonie eeuwige trouw, met daarop volgend het knalfeest van het jaar. Ik heb echt genoten die dag. Maar waarom kijkt iedereen me nu ineens met vragende ogen aan?

Tot volgend jaar, Pietje Pepernoot!

Trouw als altijd kwam Pietje P. gisteren langs op de Brederoodseweg. Stiekem had ie zich verstopt in de douche, want het moest voor de 4 kindjes (van 25, 27, 30 en 30 jaar oud...) wel eventjes lijken alsof Piet dit jaar door de kredietcrisis geen cadeautjes kwam brengen. Beteurderde gezichtjes alom! Daar houdt Piet natuurlijk niet van, dus al snel onthulde hij zijn verstopplaats.

Ik voorspelde al dat het half 4 's nachts zou worden en half 4 's nachts werd het. Een bijzonder heerlijk avondje, met een pakjesstapel waar geen einde aan kwam (wat nou kredietcrisis??), ontroerende rijmpjes en een ouderwets verhitte strijd tijdens het zelfgemaakte pepernotenspel.

Ik kijk nu al uit naar volgend jaar!

Laat de sneeuw maar komen. Boarderbabe is er klaar voor

Een beetje verlaat, maar daar zijn ze dan. Mijn lieve nieuwe flow-bindingen. Geen Minx, maar Essence. Jaaaa, ik vond de naam Minx ook leuker! Maar de Essence is net nog even beter. En in essentie is dat het belangrijkst, toch?
En gelijk ook maar mijn nieuwe bootjes die ik afgelopen zaterdag niet kon laten staan. Compleet met glitters!

Wat het kost? Ach... laat ik zo zeggen: de kredietcrisis ligt in ieder geval niet aan mij!

Het sneeuwt!

Heej... het sneeuwt! Whiehooeeee!
In Utrecht in ieder geval. Twee vlokjes misschien. Maar een vlokje is een vlokje. Toch?

Wij zijn er in ieder geval klaar voor, want onze nieuwe flow-bindingen zijn binnen! (Vannaaf volgt bewijsfoto). Misschien alleen nog een paar nieuwe bootjes...

Woehoe! Boarden in Flaine

Als "Boarderbabe" vind ik het een uitdaging ieder jaar naar een wintersportgebied te gaan waar ik niet eerder ben geweest. Tuurlijk, Les Trois Vallee is groot, het Zillertal is gezellig, en in Italië hebben ze de beste ristretto (kanttekening: tijdens mijn laatste wintersport in Italië was ik een jaar of 8 en toen dronk ik nog geen koffie, laat staan espresso), maar altijd kriebelt het mysterie van nieuwe (off)pistes.

Flaine, in het Grand Massif, stond al een tijdje op mijn verlanglijstje. Uit verschillende hoeken had ik vernomen dat Flaine misschien wel het beste wintersportdorp van Europa is. Pas in 1959 ontdekte 2 wintersportfanaten dit gebied. Niks geen historische poeha, gewoon een mooi plekje om te boarden. Toen ik ook nog een chique appartementencomplex vond, lukte het me mijn moeder ervan te overtuigen dat ze in Flaine ook gluhwein en openhaarden hebben.

Met de sneeuwliefhebbers onder ons deel ik graag dit filmpje. Uiteraard zijn de mensen die gewoon nieuwsgierig zijn waar wij in maart 2009 heengaan ook van harte welkom te klikken.

Waar we in 2010 zitten, vraag je me?
Nog geen flauw idee! Misschien wel Aspen...

Grotere kaart weergeven

Gek op bloemen?

Ik haal bijna nooit bloemen voor mezelf. Dat vind ik zonde. Want wanneer kan ik ervan genieten? Overdag ben ik aan het werk en ook het merendeel van de avonden ben ik niet thuis.

Dat wil echter niet zeggen dat ik niet van bloemen hou. Ik waardeer het des te meer als ik van iemand een bosje krijg. Zoals van mijn lieve collegaatje Kim, toen ik was aangenomen bij mijn nieuwe baan. Of toen mams van het weekend met deze fantastische bos roze rozen voor de deur stond!